bütün varlarım yokluk olmuştu artık kulaklarında...
iskeleler kuruyorum kalbime...
ayaklarının altında ezliyorum insanlanların..
hiç bir gemi beni sana getirmiyor..
hiçbir deniz senin gibi değil...
uçurtmalarıma adını yazıyorum,bir hayalle gökyüzüne adını yazabilmek için,
olmuyor... iplerim kısa kalıyor..
ağlıyorum çocuk gibi..
hiç bir acının büyümediği topraklarda ben acı oluyorum,toprakları bile bozuyorum..
derken ruhumun girdaplarında bir gece yarısı oluyor...
aynalara kezzap atıyorum..artık imitasyon bir cüzzamlıyım...
bakma yüzüme;gözlerinde korku olmak istemiyorum.....
ozan şensoy
5 Mart 2009 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

şiirlerinin tarzları birbirine çok yakın
YanıtlaSilyani bazen bi şiir diğerini tamamlıyomuş gibi hissettirebiliyo.
kelimelerle oynamayı ben de seviyorum ama okuyanlara bazen şifre gibi gelebiliyomuş:)
bazen sade de olmak gerek
bu arada noktalama işaretlerine dikkat;)
başarılar ozan cığım:)
gözde...
ehehe şinasiyi sevmediğim için noktalama işaretleri kullanmyrm doğru dürüst ;-) evet her şiirin benzemeli aslnda arada uçurum olursa özünü kaybeder aynı duyuglardır farklı şeyleri vareden eyvallah ;-)
YanıtlaSil