Karar/An Ay...

ay parıltısı gözlerinde ihaneti gördüğümde
geceden düşen yıldızlar ıslandı yaşlarımda.
bir veda ertesinin geçmezliğine mahkum bir gün oldum,
takvimlere sığmayan acılar büyüdü içimde.
sayfası sararmış şiir kitaplarında aradım teselliyi
acılar denizinde susacak vardı...

düşbozumu uykusuzluklar geldi aklıma..
en acı sözlerin kalbime ilmik attığı imsak vakitleri...
cesedimi yıkadım nisan yağmurlarında..
bilmedin....
bilmezden gelmelere kaptırmışken kendini
alkol kokan rüzgarların yelkenlisi olmuşken tenin
ucu kırık bir kolyenin yüzdüğü denizlerdeydin
görmedin...


mahsulünü toplayamadağım hayal tarlalarımı çorak bırakandın sen;
su'dan korkan çiçekler açamaz..
boynunun büküklüğü bundandı...


günahsız çocuklar büyüttüm kalbimin yetimhanesinde...
ipsiz uçurtmalarımı saldım gökyüzüne
kararttığın maviliği düşledim hep..
gidişler arkasına bakmazdı oysa...
bıraktığın gibi değildim artık,
yüzük parmağımda açtığın derin kesiklerle...
sense her parmağında başka bir hikayeyle...
ay kararmıştı gözlerini son gördüğümde...