KARMAKARIŞIĞIZ...

not:sarı ile yazılan yerler ozana geri kalanlar nezihaya aittir

Neziha Kosova ve Ozan Şensoy ortak yapımı bi şiirdir :-)

Biraz mola vermelisin ey kalbim
Dinlenmelisin yokluğun hissedilmeli önce
Özlenmelisin sonra kıymetin anlaşılmalı
Acıtmalısın kimi zaman
Gücün belli olmalı
Susmalısın zaman zaman
Sessizliğin çıldırtmalı….
Ama asla vazgeçmemlisin aşktan
Sımsıkı tutmalısın
Rüzgarın sana getrdiği mutluluğu…
Her defasında…


her defasında yeniden dirilmeli ruhun..
her aşkı bitişlerden önce başlatmalısın..
asıp boynunu bir ipe...
ölüp uyanmalısın bazen yeni bir güne...
acıyan olmamalısın...
acınacak duyguların sende kalmalı...
ve durdurmalısın
koşullu geçen bu zamanı
boşta kalan duygularınla...
ruhunun topraklarında bir çiçek açınca
kalınca masum bu kirlenmiş dünyada
yalansız dolansız hatasız bir gönül yolculuğunda
tek başına kalıp ağladığında...



bir ah çekip içten içe önce
sonra vurunca kıyılarına yanlızlığın derin acısı
dört yanını sarnca umutsuzluk
hatrlatsın beni sana istanbulun çafcaflı ışıkları
belki çıkar gelirim belki tutarım ellerinden
yeniden severim belki hiç usanmadan korKmadan....




sevince güzel değil mi zaten hayat
istanbul karanlık olsada aydınlatmaz mı güzelliğin
köhnesinde kalınmış bı yokluklarda sennle varolup yeniden doğunca
bilmez mi kmse sen varsan güzel bu şehir..


gözlerinde doğup batınca güzeldir güneş
vurursa yakamozların gecelerim aydınlanır
varsan varolur bu koca şehir benliğimi sarar ölesiye hasretin
ben bir kız kulesiyim çamlıcayım adada bir sevda tepesiyim belkide kim bilir...



sen kız kulesiyken geçip giden küçük bi tekneyim yanından
sen çamlıcayken ben istanbulun eln alçak yeriyim
sen adalarda sevda tepesiyken ben sevdasızlığın derinliklerindeyim
görsene işte sensizm sensizim sensizim..